Je bent een ui
Toen ik vandaag mijn jongste zoon Luuk aan het voeden was, moest ik denken aan een vergelijking die mijn yogadocent eens maakte.
Eigenlijk zijn we allemaal uien in de zin dat we meerdere laagjes hebben. Diep vanbinnen zit onze ziel (hogere zelf, levensenergie, stukje van het licht, etc.) en daaromheen zitten allerlei laagjes waardoor we onze ziel niet meer zien. We vereenzelvigen ons vaak met de buitenste schil, dat waaraan je iemand herkent. Bij mensen is dat onze persoonlijkheid en ons uiterlijk.
Ik keek weer eens naar het schattige gezichtje van mijn baby en zag hoe hij probeerde te lachen en drinken tegelijk. Ik zag Luuk zijn uiterlijk en persoonlijkheid. Toen keek ik weer naar Luuk maar nu met mijn ogen dicht. Een heel vaag lijntje gaf de contouren aan van dit wezentje en ik zag een balletje licht in zijn bekken. Het grappige was dat als ik dat beeld zelf gevisualiseerd zou hebben, dan had ik dat balletje licht ter hoogte van zijn navel geplaatst, maar daar zat het dus niet!
Ik opende mijn ogen en daar was “Luuk” weer.
Probeer het maar eens, dan hoor ik graag wat jouw ervaringen waren.
