Je bent van harte welkom om mee te doen. Het is bij Yoga Praktijk Hillegom op vrijdagavond 16 december van 19:45 – 21:30. Kosten zijn 8 euro, die avond contant te voldoen. Geef je vantevoren even op bij Ruby. Precieze lokatie en contactgegevens van Ruby vind je hier.

Het volgen van een losse les kost 10 euro, ter plekke contant voldoen. Je kan ook de hele zomer meedoen (12 lessen) voor 75 euro. De 12 lessen zijn op 11, 18 en 25 mei, 1, 8, 15, 22 en 29 juni, 6 en 13 juli en 3 en 10 augustus.

We lopen om 20:00 weg bij de auto’s en we zijn er 21:30 weer terug. We parkeren op de Vogelaardreef, 100m voorbij de bocht bij het zweefvliegveld tussen De Zilk en Langevelderslag. Daar is een kleine strook ruimte voor wat auto’s en een stalen hek tussen de bomen. Als je via mail even laat weten dat je meedoet, dan geef ik je m’n mobiele nummer, zodat je kan bellen als je het niet kan vinden of aan de late kant bent.

Het is fris zo tegen zonsondergang, dus kleed je in laagjes. Neem zelf een matje èn handdoek èn warme deken mee. En een handig tasje om het te dragen. Doe ook comfortabele schoenen aan.

Ik heb genoten van de prachtige luchten en het landschap en uiteraard van het prettige gezelschap. Het was heerlijk rustig en we werden alleen bezocht door schapen, een vos, herten, konijnen en vogels. Echt een extra dimensie aan je yogales.

Dat doen we volgend jaar weer!

Als je zin hebt om zomer 2011 mee te doen, stuur me dan een mailtje (zie deze pagina voor adres). Dan houd ik je op de hoogte van de mogelijkheden.

De filosofie van het spel op aarde hoorde ik voor het eerst in 2001, tijdens het Landmark Forum. Het heeft me sindsdien, als ik er zo nu en dan weer aan dacht, geholpen om het leven niet zo serieus te nemen. Ik heb het later bij de yoga opleiding ook gehoord in een andere vorm. En in de Matrix trilogie weer anders. Bij deze mijn eigen versie:

God verveelde zich een beetje. Hij zat daar maar te zijn en te zijn en te zijn. Toen heeft hij zich in tweeen gesplitst zodat hij met zichzelf kon praten. Na duizenden jaren praten, ging dat toch ook wel wat vervelen, zoveel was er niet om over te praten. Weet je wat! Zeiden ze tegen elkaar: als we nou een wereld creeren en onszelf daarop zetten. Dan kunnen we allemaal mooie wandelingen maken en zonsopgangen bekijken. Zo geschiedde. Maar ook dit hielden ze niet langer vol dan een paar miljoen jaar. Ze misten iets: betekenis!

Uiteindelijk bedachten ze het volgende spel: We gaan vergeten dat we God zijn. We gaan net doen alsof het leven hier op aarde heel belangrijk is, zodat we overal betekenis aan kunnen geven. Ze wisten zeker dat ze dat erg lang vol zouden kunnen houden. En, zo zeiden ze, misschien dat we het op een gegeven moment dan zo zat zijn dat we er weer verlangen om alleen maar te ZIJN.

Degene die als eerste weer ontdekt dat we God zijn, die wint!

Kijk nu eens om je heen… wat een ingenieus spel hebben we toen bedacht he?

Ik schoot omhoog en verliet de aarde. Toen ik omkeek, vielen me al die mensen op. Al die mensen als eilandjes. Ieder in zijn eigen wereld, met zijn eigen gedachten en emoties, problemen en successen. Bijna onbewust van elkaars aanwezigheid.

Als iedereen nou van 2 andere mensen een hand pakt, zodat iedereen met elkaar verbonden is, zouden we dan allemaal tegelijk verlicht raken?

Eigenlijk zijn we allemaal uien in de zin dat we meerdere laagjes hebben. Diep vanbinnen zit onze ziel (hogere zelf, levensenergie, stukje van het licht, etc.) en daaromheen zitten allerlei laagjes waardoor we onze ziel niet meer zien. We vereenzelvigen ons vaak met de buitenste schil, dat waaraan je iemand herkent. Bij mensen is dat onze persoonlijkheid en ons uiterlijk.

Ik keek weer eens naar het schattige gezichtje van mijn baby en zag hoe hij probeerde te lachen en drinken tegelijk. Ik zag Luuk zijn uiterlijk en persoonlijkheid. Toen keek ik weer naar Luuk maar nu met mijn ogen dicht. Een heel vaag lijntje gaf de contouren aan van dit wezentje en ik zag een balletje licht in zijn bekken. Het grappige was dat als ik dat beeld zelf gevisualiseerd zou hebben, dan had ik dat balletje licht ter hoogte van zijn navel geplaatst, maar daar zat het dus niet!

Ik opende mijn ogen en daar was “Luuk” weer.

Probeer het maar eens, dan hoor ik graag wat jouw ervaringen waren.

Wat ik zoal tegenkwam? “Oh, nu ben ik een gesprek van eerder op de dag aan het overdoen” en “Oh, nu bereid ik een les voor over een week voor” en “Oh, nu verdedig ik mezelf tegen zelfbedachte kritiek van een zelfbedacht persoon”. Totaal nutteloze gedachten dus.

Behalve misschien die les voorbereiden… of toch? Ik had niets om mee te schrijven en mijn ideeen zou ik na de oefening alweer vergeten zijn. Dan zou ik balen dat ik mijn oorspronkelijke idee niet meer kon vinden terwijl ik op dat moment misschien wel een veel leukere les zou bedenken als ik me er even op zou concentreren. Maarja concentreren had ik nooit geleerd want toen zat ik aan mijn les te denken!

Zo, nu ik dit uit mijn hoofd heb geschreven, kan ik rustig gaan zitten voor de concentratie oefening van vandaag…

Wat spookt er zoal door jouw hoofd? Ik ben benieuwd.