“Open de schouders en verzacht het hart”…zucht…

Ik weet nog goed dat ik als beginnend yoga docent op zoek naar inspiratie de ‘puppy pose’ of ‘melting heart pose’ voor het eerst op een youtube filmpje zag: dé ideale hartopener. “Wow! Dat ziet er goed uit en wie weet gaat mijn hart dan echt eens helemaal open” … dacht ik … toen.

Wist ik veel dat jaren later mijn manueel therapeut, die ik vanwege pijn in mijn linker bovenarm bezocht, me ten strengste zou verbieden om deze houding nog langer te doen. Mijn schouder was veel te mobiel geworden.

Zonder verder na te denken over mogelijke minder positieve neven effecten, ging ik de Puppy ook in mijn lessen gebruiken. Bij de Hond ging ik ook lekker doorhangen en ik kon ook steeds makkelijker vanuit handen en knieën omlaag duiken tussen mijn handen door om op de buik te komen liggen. “Ja, echt een heerlijke houding om je hart te openen” praatte ik de dame van het filmpje nog net niet na. Hmm, ik ben er niet trots op, maar ik denk dat ik niet de enige ben in de yoga wereld die op deze manier te werk gaat. We hebben gewoon te weinig kennis van het menselijk lichaam. We vertrouwen erop dat degene die de yoga houding of stroming bedacht heeft, wel weet waar hij het over heeft.

Ik vond de houding net ook nog op de website van yoga magazine: “Anahatasana opent de schouders en verzacht de hartstreek”. Als Yin houding nog wel; lekker lang in die schouder banden blijven hangen! Nog een 'yoga mala van rozenkwarts' omhangen en zangerig gaan praten, en ons hart zal zich openen! Sorry voor het sarcasme, maar het openen van je hart heeft volgens mij weinig te maken met hoe ver je je borst naar de grond kan laten zakken.

Inmiddels heb ik mijn kennis van de schouder een beetje vergroot. De schouderkom is heel ondiep, zodat je arm grote bewegingen kan maken. Je bovenarm wordt met behulp van schouderbanden in de kom gehouden, dus die moeten voldoende kort blijven. Laten we onze schouderbanden dus vooral ontzien!

Natuurlijk kan het zijn dat je arm beperkt is in zijn bewegingen en mogelijk komt daar het idee vandaan dat je je schouders moet openen. Vaak zijn dan de borstspieren te kort en staat de persoon in kwestie met de schouders naar voren gedraaid waardoor de arm niet ver opgetild kan worden. De borstpieren (dat is wat anders dan de schouderbanden!!) oprekken en de spieren tussen de schouderbladen trainen heeft dan wel wat zin, maar het is dan ook zaak om goed rechtop te leren staan.

Een verkeerde houding begint al onderin het lichaam en is niet op te lossen door alleen bovenin wat te gaan sleutelen. Dit is waar YogAlign van grote waarde kan zijn. Bij YogAlign laten we de adem een groot deel van het werk doen. De SIP inademing verruimt de borstkas en richt je op. De SSS uitademing voorkomt dat je weer inzakt door de juiste buikspieren en de kleine spiertjes tussen de wervels te activeren. De adem werkt van binnenuit en kan je lichaam niet overbelasten. Zo werk je op een veilige manier aan de bewegingsvrijheid van je armen.